Naslovna vijestPojaveRadoznala Lola

Socijalni eksperimenti koji nam pokazuju koliko ne poznajemo sami sebe (II dio)

Ma koliko bili uvjereni da poznajemo sebe i način na koji funkcionišemo, uvijek postoji nešto što nas iznenadi.

Prevela: Vanja Stokic

Izvor: Boredpanda.com

Studija čudovišta

Ovaj eksperiment kreirao je logoped Wendell Johnson, koji je želio da pokaže da teorije o uzrocima mucanja nisu tačne. Tokom 30-ih godina prošlog vijeka smatralo se da mucanje ima organski ili genetski uzrok. To je značilo da ste se rodili sa tom osobinom (ili ne) i da se jako malo toga može uraditi kako bi se stvari promijenile. Doktor Johnson je vjerovao da lijepljenje etikete mucanja može djetetu nanijeti mnogo više štete, te da djeca koja ne mucaju mogu upravo zbog toga razviti govorne probleme. Da bi dokazao svoju teoriju, predložio je eksperiment koji je postao poznat kao Studija čudovišta.

U eksperimentu je učestvovalo 22 djece bez roditeljskog staranja, koji su bili podijeljeni u dvije grupe. Prva grupa je bila označena kao grupa u kojoj djeca nemaju govornih poteškoća, dok su drugoj grupi prikačili etiketu djece koja mucaju. Pritom, samo polovina grupe u kojoj su djeca navodno mucala, je zaista ranije pokazivala znakove mucanja.

Tokom eksperimenta su djeca iz prve grupe stalno ohrabljivana, dok je odnos prema drugoj grupi ono zbog čega je ovaj pokus dobio etiketu ozloglašenog. Djeci iz druge grupe su stalno stavljali do znanja da oni mucaju, držali im predavanja o tome i govorili da moraju paziti na to da ne ponavljaju riječi. Učiteljima i osoblju u Domu za nezbrinutu djecu je rečeno da cijela ta grupa ima problem sa mucanjem.

Foto: Pixabay.com

U drugoj grupi bilo je šestoro djece koja nisu pokazivala nikakve znakove mucanja, ali je petoro njih počelo mucati nakon eksperimenta. Situacija se znatno pogoršala i kod troje djece koja su ranije pokazivala znakove mucanja. Iz prve grupe, koju su navodno činila djeca bez govornih poteškoća, samo jedno dijete je imalo probleme sa govorom nakon eksperimenta.

Kada su shvatili uticaj eksperimenta, istraživači su pokušali da ponište štetu koju su nanijeli djeci, ali bez uspjeha. Lijepljenje etiketa djeci je bilo definitivno i sa tim su morali da se nose do kraja života.

Ovo istraživanje poteže brojena etička pitanja, bez obzira na prvobitne namjere doktora Johnsona. Tokom 2001. godine, Univerzitet Iowa, na kome je studija realizovana, uputio je izvinjenje i eksperiment nazvao žalosnim i neodgovornim.

Pročitaj još

Od iste osobe




Najnovije