Nakon razvoda roditelja 1944.godine, Glorija je nastavila da živi sa majkom. Nakon završene srednje škole i fakulteta, Glorija je provela dvije godine u Indiji, a po povratku u Sjedinjene Američke Države počela je njena novinarska i “feministička” karijera.

Sa dvadeset i dvije godine, Glorija je abortirala u Londonu i tu počinje njena priča o borbi za ravnopravnost žena i muškaraca. U mnogobrojnim razgovorima i intervjuima navodi to kao ključni trenutak kada je shvatila da ima kontrolu nad vlastitim tijelom i životom. i da bi trebalo svako da je ima.

1959.godine zajedno sa grupom aktivistkinja odlazi u Beč na festival šaljući sliku cijelom svijetu – Amerikanke na događaju u Europi, a pod palicom Sovjetskog saveza.

1962.godine prvi put piše o stvarima o kojim druge žene nisu smjele glasno da progovore. Počinje seriju tekstova o tome kako i zašto su žene primorane da biraju između karijere i porodice. Godinu dana poslije zaposlila se u Playboy klubu gdje je radila kao “zečica” te nakon toga napisala tekst kroz šta žene prolaze radeći taj posao, kako se etiketiraju, šta se od njih traži i ne traži i kako poslije prolaze kroz život. Njena priča “Život jedne zečice” uzdrmala je tadašnji elitni “muški” krug, ali i udario na ego žena koje su poziv zečice smatrale plemenitim. Glorija je u nekoliko navrata rekla da je to i najbolja i najgora stvar koju je mogla, a morala da uradi.

Od 1968.godine se aktivno bavi pisanjem i objavom tekstova koji govore o škakljivim temama koje su potresale Sjedinjene Američke Države tih godina. Odbija da plati porez koji je finansirao rat u Vijetnamu, piše tekst o muškarcima i menstruaciji te govori javno o abortusu nakon čega je stavljena na nož američke crkvene javnosti.

prvu konferenciju o ženskim pravima i ravnopravnosti sa muškarcima organizovala je 1973.godine. Deset godina kasnije uhapšena je na aparthejd protestima.

Jedna od idejnih kreatorki Choice USA pokreta za slobodu, ravnopravnost i pravo žene da odlučuje o svom reproduktivnom zdravlju, organima i abortusu postala je početkom devedesetih.

Na filmu “Bolje mrtvi” u kojem povlači paralelu u američkom društvu koje odobrava smrtnu kaznu, ali ne i pravo na abortus radila je tokom 1993. Izdala je seriju feminističkih tekstova i 2004.godine javno iznijela stav o lošoj Bušovoj politici.

Glorija Stejnem i dalje putuje i radi na promovisanju ženske ravnopravnosti, piše i pokušava da otvori oči i edukuje milione mladih žena širom svijeta. Žena inspiracija, zar ne?