Izložba obuhvata njen rad koji kroz portrete oslikava poguban uticaj Velike depresije (1935-1939) na američku populacij, prenosi BBC.
Nastali su tokom njenog rada u urbanim i ruralnim područjima širom Amerike, tokom kojeg se fokusirala fokusirala na ljudsku patnju i teškoće, u želji da stvori fotografije ljudi i mjesta koje će vjerno dočarati kako društvene i političke promjene utiču na njih.
Tokom Velike ekonomske krize, početkom 1930-ih godina, kao profesionalac je osjatila potrebu da dokumentuje te promjene, vidljive na ulicama San Franciska. Iznijela je foto-aparat iz studija i bilježila prizore na otvorenom – ulične demonstracije, nezaposlene radnike i redove za namirnice.
Njen portret majke migrantkinje, snimljen 1936. u Nipomu, u Kaliforniji, je postao simbol Velike depresije, a ta fotografija je ujedno i najviše reprodukovana u njenoj karijeri te je na osnovu nje stekla epitet “fotograf naroda”.
Svojim fotografijama je željela privući, i privukla je, pažnju nacije, a na taj način je uspjela pridobiti i pomoć za one kojima je ona bila potrebna. Naime, svojim radovima je motivisala agencije i pojedince da se aktiviraju i konkretno pomognu. Tako je zahvaljujući upravo fotografiji Majka migrantica pomoć i stigla i u logor radnika u kojemu je ta žena živjela.
Dokumentovala je uslove života širom Amerike tokom Velike depresije: urbano siromaštvo u San Francisku, farmere u Oklahomi, Arkanzasu i Teksasu, stradanja beskućnika u potrazi za boljim životom na putu ka Zapadu, poražavajuće uslove radnika migranata te život u kampovima širom Kalifornije.
Takođe, fotografisala je internaciju više od 100.000 američkih građana japanskog porijekla, nakon napada na američku pomorsku baze na Perl Harbur, 1941. godine.
Njene fotografije vjerno svjedoče o ovom poglavlju američke istorije, o kojoj se nerado govori, pa iako tokom rata nisu bile objavljene, danas su pohranjene u Nacionalnom arhivu u Vašingtonu, svjedočeći o ljudskoj strani i posljedicama perioda tokom kojeg su nastale.
