Tragovi zaboravljene šume počinju izlaziti na površinu. Naučnici nisu očekivali da će je pronaći ispod Sjevernog mora.
Prethistorijska šuma, koja je sada zakopana ispod Sjevernog mora, mijenja ono što su naučnici mislili da znaju. Šume su već rasle u Doggerlandu prije više od 16.000 godina, mnogo ranije nego što se očekivalo.
Doggerland povezivao Britaniju s Evropom
Otkriće dolazi iz drevne DNK i ukazuje na iznenađujuće bogato okruženje. Također sugeriše da su neke vrste preživjele tamo dugo nakon što su nestale negdje drugdje. Doggerland je nekada povezivao Britaniju s kopnenom Evropom, formirajući širok pojas kopna prije nego što su ga prekrila rastuća mora. Dugo vremena, uglavnom se smatrao prolazom za rane ljude koji su se kretali kroz regiju.
Nova studija, koju je vodio Univerzitet Warwick i objavljena je u PNAS-u, koristi sedimentnu drevnu DNK kako bi se pratilo kako se okruženje razvijalo hiljadama godina. Za razliku od tradicionalne analize polena, ova nova metoda otkriva detaljniju sliku.
Vremenska linija šuma koje mijenjaju drevnu DNK
Prema istraživačima sa Univerziteta Warwick, tragovi hrasta, brijesta i lijeske pojavljuju se u sedimentima koji datiraju više od 16.000 godina. To je nekoliko hiljada godina ranije od prethodnih procjena za sjevernu Evropu.
Tim je radio sa 252 uzorka uzeta iz 41 jezgre morskog sedimenta, što im je dalo veliki i dobro očuvan skup podataka za istraživanje. Ovo im je pomoglo da prate kako se šuma mijenjala tokom vremena, od kraja posljednjeg ledenog doba kroz postepene promjene u okolišu, sve dok Doggerland konačno nije nestao pod vodom.
Mapa koja prikazuje opseg Doggerlanda i okolnih regija tokom i nakon posljednjeg ledenog doba (Istraživački centar za potopljene pejzaže Univerziteta u Bradfordu)
„Analizirajući sedaDNK iz Južnog Doggerlanda u mjerilu kakvo do sada nije viđeno, rekonstruisali smo okruženje ovog izgubljenog kopna od kraja posljednjeg ledenog doba do dolaska Sjevernog mora. Neočekivano smo pronašli drveće hiljadama godina ranije nego što je iko očekivao – i dokaze da se Sjeverno more u potpunosti formiralo kasnije nego što se ranije mislilo“, rekao je glavni autor studije, profesor Robin Allaby sa Univerziteta Warwick.
Vrste drveća za koje se smatralo da su izumrle ponovo se pojavljuju
Jedan od iznenađujućih nalaza uključuje Pterocarya, rod šumskog drveća za koji se vjeruje da je nestao iz regije prije otprilike 400.000 godina. Prema studiji u PNAS-u, njegova DNK se i dalje pojavljuje u uzorcima, što sugeriše da je preživjela mnogo duže u određenim izolovanim područjima nego što se ranije pretpostavljalo.
Istraživači su također otkrili da se Tilia, ili lipe, pojavljuju 2.000 godina ranije nego što se očekivalo u kontinentalnoj Britaniji. Ovaj detalj sugeriše da su neki dijelovi regije imali blaže i povoljnije lokalne uslove, čak i tokom perioda koji se općenito smatraju surovim.
Ova područja, često nazivana mikrorefugijama, mogu pomoći u objašnjavanju kako su se šume brzo širile nakon ledenog doba, dugo raspravljanog fenomena poznatog kao Reidov paradoks.
Šuma pogodna za rane ljude
Kako je objasnio profesor Allaby, okruženje u Doggerlandu je možda bilo pogodno za rane mezolitske zajednice, sa šumama koje su podržavale životinje poput divljih svinja.
“Iz ljudske perspektive, ovo je najbolji dokaz da je šumovito okruženje Doggerlanda moglo podržavati rane mezolitske zajednice prije poplava i može pomoći u objašnjenju zašto je relativno malo ranih mezolitskih dokaza preživjelo na kopnu Britanije danas”.
Mape zasnovane na DNK otkrivaju kako se biljni i životinjski svijet razvijao širom Doggerlanda tokom hiljada godina. Mape zasnovane na DNK otkrivaju kako se biljni i životinjski svijet razvijao širom
tudija također sugerišeda su dijelovi Doggerlanda ostali iznad vode duže nego što se mislilo. Neka područja su možda preživjela događaje poput cunamija u Storeggi prije otprilike 8.150 godina i ostala su do prije otprilike 7.000 godina. Kao što je objasnio profesor Vincent Gaffney sa Univerziteta u Bradfordu:
“Iz ljudske perspektive, ovo je najbolji dokaz da je šumovito okruženje Doggerlanda moglo podržavati rane mezolitske zajednice prije poplava i može pomoći u objašnjenju zašto je relativno malo ranih mezolitskih dokaza preživjelo na kopnu Britanije danas”.
