Studentkinje Banaras Hindu Univerziteta, jednog od najprestižnijih institucija visokog obrazovanja u Indiji, za obrok dobijaju samo vegeterijansku hranu. Nije im dozvoljeno da borave van studentskog doma nakon 20 časova, a nakon 22h ne smiju pričati telefonom. Ukoliko neka od njih doživi seksualno uznemiravanje ili napad, kao što se desilo nedavno, biće joj rečeno da je to njena krivica i da nije trebala biti vani tako kasno. Sa druge strane, studenti dobijaju obroke sa mesom, ne trpe ograničenja u vezi upotrebe mobilnih telefona i izlazaka.
Izvor: Feministing.com, Foto: indiaexpress
Nedavno su studentkinje protestvovale danima, zbog čega je uprava Univerziteta zatvorila domove, dala dozvolu za policijsko nasilje, pa čak i promijenila rutu kojom je premijer trebao proći prilikom svog obilaska. Protest je organizovan nakon što su tri muškarca na motociklima napali jednu djevojku. Radnici obezbjeđenja koji su se nalazili u blizini nisu reagovali, a uprava Univerziteta se stidjela žrtve umjesto da joj pomogne. Zbog toga su studentkinje blokirale kapije Univerziteta, obijajući danima da se pomjere.
Kao odgovor na njihov protest uslijedilo je nasilje. Policija ih je brutalno pretukla, zbog čega su hospitalizovane, a Univerzitet je podnio prijave protiv 1.000 učesnica. Birajući da ne riješe problem i ne bave se pritužbama studentkinja, prorektor je branio stroga pravila, uključujući i policijski čas, optužio žene da su pogrešno informisane i podstaknute od strane “autsajdera”, a zatim za upravnika univerzitetske bolnice nominovao čovjeka koji je proglašen krivim za seksualno uznemiravanje.
“Uznemiravanje je jako česta pojava na našem Univerzitetu, dešava se skoro svaki dan”, navela je jedna od studentkinja, dok je druga dodala da se to dešava jer niko ne sluša kada govore zbog čega su zabrinute.
Prorektor je u intervjuu za Indian Express odgovorio na ove tvrdnje krajnje bezosjećajno.
“Kad bismo slušali svaku djevojku, ne bismo uopšte mogli da vodimo Univerzitet”, rekao je on.
Nedavno je u Indiji bilo nekoliko udara na prava žena. Što se zakonske osnove tiče, nedavna sudska presuda je žrtvu silovanja označila kao krivca za napad, ističući da je previše promiskuitetna. Druga presuda je “slabo ne” proglasila za “da”, kada se radi o intimnim partnerima. Što se obrazovanja tiče, Jawaharlal Nehru Univerzitet, jedna od kvalitetnijih ustanova za liberalnu umjetnost, odabacio je smjernice vlade protiv seksualnog uznemiravanja, tako što je raspustio univerzitetske odbore za borbu protiv seksualnog uznemiravanja, a sve u korist nekoliko članova uprave koji se sumnjiče ili su proglašeni krivima za ovaj čin.
Ovakva pravila nisu strana ženama u Indiji, gdje im se u ime “bezbjednosti” ograničava kretanje, sloboda i pristup obrazovanju. Zbog toga u studentskim kampusima ima previše radnika obezbjeđenja, policajaca, kamera i zidova koji organičavaju kretanje žena. Ne smijemo zaboraviti ni “moralnu policiju” koja se bavi time kako su se žene obukle i trudi se da se postide zbog svog seksualnog ponašanja, pretpostavljene seksualne orijentacije i rodne prezentacije, te suzbijanje političkih aktivnosti žena. I dok je centralno regulatorno tijelo zabranilo diskriminatorska pravila u vezi žena na državnim univerzitetima, privatne ustanove su u potpunosti izuzete.
Kada uprava univerziteta tvrdi da ograničava žene zbog njihove lične sigurnosti, to znači da bi žene trebalo ograničavati kako bi se zaštitili moćnici. Kada su slobodne, žene uspostavljaju pokrete, organizuju se, traže svoja prava i time tresu cijeli sistem koji je zasnovan na patrijarhatu. Ženska tijela mogu biti sputana, ali njihov bijes ne može. On razbija sve kaveze.
