Nezaslađeno sojino mlijeko dobar je izbor za osobe koje žele da uživaju u mlijeku, a pritom da paze na nivo šećera u krvi. Kravlje mlijeko često sadrži više zasićenih masti i ugljenih hidrata, a nema dokaza da je posebno korisno za ljude s povišenim šećerom.
Iako neka istraživanja pokazuju da jogurt može smanjiti rizik od razvoja dijabetesa tipa 2, to se vjerovatno može pripisati fermentaciji, a ne samom mlijeku, piše Verywell Health.
Idealan nutritivni profil sojinog mlijeka
Kremasto nezaslađeno sojino mlijeko sadrži otprilike jednaku količinu proteina kao i kravlje, ali ima manje ugljenih hidrata i zasićenih masti, što ga čini prvim izborom za one koji kontrolišu šećer. Iako mliječni proizvodi ishranu obogaćuju kalcijumom, proteinima i vitaminima A, B2, B12 i D, kravlje mlijeko sadrži zasićene masti, prenosi Index.hr.
Njihov visok nivo u punomasnom mlijeku može povećati rizik od srčanih bolesti, koji je kod osoba s povišenim šećerom ili dijabetesom ionako viši. Ako se ipak odlučite za kravlje mlijeko, preporučuje se ono s niskim udjelom masti ili obrano.
Uticaj na šećer
Kej si Vavrek, nutricionistkinja u Medicinskom centru Wexner Univerziteta Ohajo Stejt, u izjavi za Verywell preporučuje nezaslađeno sojino mlijeko jer nudi dobru ravnotežu proteina i ugljenih hidrata bez dodatih šećera.
“Obično sadrži oko sedam do osam grama proteina po šolji, što je uporedivo s kravljim mlijekom, ali s manje ugljenih hidrata. To ga čini dobrom opcijom za kontrolu šećera u krvi, a istovremeno obezbjeđuje važne nutrijente”, objasnila je Vavrek. Ona dodaje da je važno birati obogaćenu verziju kako bi se unijeli kalcijum i vitamin D, čime sojino mlijeko postaje nutritivno još sličnije kravljem.
Kada se ugljeni hidrati razgrade, ulaze u krvotok i mogu podići nivo šećera. Proteini i vlakna usporavaju varenje i pomažu u sprečavanju naglih skokova. Šolja nemasnog kravljeg mlijeka ima otprilike istu količinu proteina kao nezaslađeno sojino mlijeko, ali ne sadrži vlakna i ima gotovo četiri puta više ugljenih hidrata.
Pripazite na dodate šećere
I mliječna i biljna mlijeka sadrže prirodne šećere – laktozu u kravljem, a saharozu, fruktozu ili glukozu u biljnim napicima. Problem je što su mnoga biljna mlijeka dodatno zaslađena ili aromatizovana, pa je ključno provjeravati deklaracije i tražiti podatak o dodatim šećerima.
Šeron Grej, nutricionistkinja i edukatorka sa Univerziteta Konektikat, za Verywell je objasnila da zaslađena biljna mlijeka mogu sadržavati značajnu količinu šećera. “To će uzrokovati skok glukoze u krvi, naročito ako ih pijete samostalno”, rekla je Grej.
Kombinovanje zaslađenog mlijeka s hranom bogatom proteinima ili vlaknima može ublažiti efekat, ali Grej savjetuje da je uvijek bolje držati se nezaslađenih varijanti. Na primjer, šolja nezaslađenog sojinog mlijeka sadrži oko 3 grama prirodnog šećera, dok šolja zaslađene verzije ima 11 grama, od čega je većina dodati šećer.
Alternative sojinom mlijeku
Za osobe alergične na soju ili one kojima se ne sviđa njen ukus, dobra alternativa za regulaciju šećera je nezaslađeno bademovo mlijeko. Ono ima manje proteina od sojinog, ali sadrži zdrave masti i ima vrlo malo ugljenih hidrata, navodi Šeron Grej. Ostala biljna mlijeka ne nude iste prednosti.
Šolja rižinog mlijeka sadrži 22 grama ugljenih hidrata, gotovo 13 grama šećera i manje od jednog grama proteina. Šolja ovsenog mlijeka ima 16 grama ugljenih hidrata, 7 grama šećera i 3 grama proteina.
“Neki piju kokosovo mlijeko”, kaže Grej i dodaje: “Ono nema puno ugljenih hidrata, ali ima vrlo visok udio zasićenih masti, pa se ne preporučuje kao primarni napitak”.
