Jedna od najpoznatijih pjesnikinja iz našeg regiona, Desanka Maksimović objavila je 50 djela koja se bave širokim spektrom motiva – od ljubavnih do dječijih.
Svoju penziju zaradila je radeći u prosvjeti, a bila je članica Srpske akademije nauka i umetnosti. Živjela je u nekoliko gradova bivše Jugoslavije, a sahranjena je u Brankovini kod Valjeva.
Kao motivi u njenim pjesmama najčešće se javljaju hrabrost, rodoljublje, dobrota i ljubav.
Za vojnička groblja
Care Dušane,
tražim pomilovanje
za vojnička groblja usamljena
kojih se samo regrut katkad seti,
za groblja bez suza i bez hlada,
sa gdekojim znakom tvoje pošte,
gde spomenici jednoliki kao šinjeli
stoje jedan drugom iza potiljka,
gde pevačice nema da sleti,
kuda zaljubljeni ne dolaze
da sakriju od ljudi svoje milošte,
kud put nanosi samo gavrane,
gde je šimšir jedina biljka.
Care Dušane,
za vojnička groblja gde svaka parcela
pod konac stoji ko vojska u četi,
za vojnika koga kraj druma sahrane
bez sebarske zapevke gorke,
daleko od rodnog potoka i sela;
za izginule u svetu povorke
odnekud iz Leđena, iz Carigrada
kojima se majka i danas nada,
za groblja onih koje su carevi
u neznane zemlje slali da ginu,
za vojnička groblja u čas večernji,
za njihovu podzemnu i nadzemnu tišinu.
Desanka Maksimović
