Jedan od najpoznatijih pjesnika na svijetu i dobitnik Nobelove nagrade za književnost, Neftali Rikardo Rejes, slavu je stekao pod pseudonimom Pablo Neruda.
Rođeni Čileanac, Pablo je sa samo mjesec dana starosti ostao bez majke. Sa pisanjem je počeo u ranom djetinjstvu, da bi već u srednjoj školi objavljivao svoje radove u časopisu “Sutra”. Odlučio se za studije francuskog jezika i pedagogije.
Bio je dio revolucionarnog pokreta, što se značajno odrazilo na teme kojima se bavio. Radio je u konzulatima u Rangunu, Parizu i Meksiku. Funkcija senatora dodijeljena mu je 1945. godine kada se vratio u Čile. Nedugo nakon toga je morao pobjeću u Evropu jer se nije slagao sa tadašnjim predsjednikom, a povratak u rodnu zemlju omogućen mu je 1952. godine.
Umro je 1973, ostavivšiiza sebe desetak knjiga poezije.
Lagano Umiranje
Lagano umire onaj koji ne putuje,
onaj koji ne čita,
onaj koji ne sluša muziku,
onaj koji ne nalazi zadovoljstvo u sebi.
Lagano umire onaj koji uništava vlastitu ljubav,
onaj koji ne prihvata pomoć.
Lagano umire onaj koji se pretvara u roba navika,
postavljajući sebi svaki dan ista ograničenja,
onaj koji ne mijenja rutinu,
onaj koji se ne usuđuje odjenuti u novu boju,
onaj koji ne priča sa ljudima koje ne poznaje.
Lagano umire onaj koji bježi od strasti
i njenog vrela emocija;
onih koje daju sjaj u očima i napuštenim srcima.
Lagano umire onaj
koji ne mijenja svoj život
onda kada nije zadovoljan svojim poslom
ili svojom ljubavi,
onaj koji se ne želi odreći
svoje sigurnosti radi nesigurnosti,
i koji ne ide za svojim snovima;
onaj koji neće dozvoliti, niti jednom u svom životu,
da pobjegne od smislenih savjeta.
Pablo Neruda
