Smeđi šećer se uglavnom dobija od šećerne trske kao osnovne sirovine, jer je ona najispltivija. Da bi smeđi šećer bio zaista zdraviji trebao bi se praviti od agave ili kokosa, međutim tada bi koštao mnogo više.
Smeđi šećer koji se nalazi na policama naših supermarketa pravi tako što se bijelom šećeru dodaje tršćana melesa (10-15 odsto količine) , koja ima specifičnu tamniju boju, ukus i granulaciju.
Takav smeđi šećer po hemijskoj strukturi je 90 odsto sličan bijelom šećer.
Kao što svi znamo, bijeli šećer se dobija od šećerne repe odnosno šećerne trske gdje se hemijskom obradom odvaja šećer i melesa, i dobija čist bijeli šećer.
Ukoliko pogledate etikete bijelog i smeđeg šećera istog proizvođača primijetićete da smeđi šećer ima samo pet do osam kalorija manje. Količina ugljenih hidrata je gotovo ista kao i glikemijski indeks.
Bez obzira o kom je šećeru riječ, važno je kontrolisati unos šećera jer prevelikom konzumacijom šećera može doći do hroničnih oboljenja kao što su bolesti srca, dijabetes, gojaznost i bolesti jetre.
