Šarlot Bronte i Meri Tejlor (Mary Taylor)
Za razliku od Džejn Ostin, Šarlot Bronte je zapamćena kao jedna iz grupe književnih žena. No, prihvaćena slika Šarlot kao odane sestre En (Anne) i Emili (Emily) Bronte je zasjenio njena druga značajna prijateljstva sa ženama koja je tražila izvan kuće. Jedno od najjačih prijateljstava koje je sklopila bilo je sa radikalkom Meri Tejlor koja nije imala dlake na jeziku i koja je i sama na kraju objavila svoju prvu knjigu u 70-im godinama.
Šarlot i Meri su se upoznale 1831. godine kada su obje pohađale školu “Roe Head” u Jorkširu. Početak je bio trnovit – Meri je bila veoma lijepa djevojka i otvoreno je rekla Šarlot da je “jako ružna”. To je bila rana koja nikad nije u potpunosti zacijelila.
No, Merino otvoreno mišljenje je uticalo na Šarlot i na pozitivnije načine i to je trajalo veoma dugo. Meri je poticala iz napredne porodice i pomogla je tada konzervativnoj Šarlot da gleda svijet drugim očima. Šarlot, tradicionalna torijevka koja je idolizirala vojvodu od Velingtona, je otkrila da su joj se oči otvorile po pitanju ograničenog položaja viktorijanskih žena.
Nekoliko godina nakon završene škole, Šarlot se vratila u “Roe Head” da radi kao upravnica. Taj posao joj je bio toliko restriktivan da je sebi davala oduška u privatnom pisanju. Svoje učenike je opisivala kao “tvrdoglava derišta” i oplakivala je “bijednu povezanost” koju je trpila kao učiteljica.
Meri je vjerovala u to da je važno da žene budu finansijski samostalne i izazivala je svoju prijateljicu da pronađe alternativni način kojim bi zaradila novac. Od rane dobi Meri se divila Šarlotinom baratanju riječima i jednog dana joj je pomogla da skupi samopouzdanje za to da za život zarađuje pisanjem.
Vječna avanturistkinja Meri je imala i druge prijedloge. Nagovorila je Šarlot se s njom iz Jorkšira preseli u Brisel, Belgiju gdje su se kasnije obje dodatno školovale. Šarlot se u Briselu zaljubila u svog učitelja, oženjenog muškarca po imenu Konstantin Hejdžer (Constantin Heger). To iskustvo zabranjene ljubavi je promijenilo Šarlotin život i inspirisalo većinu njenog budućeg kreativnog poduhvata, ali i zasjenilo Merin uticaj na njen rad.
Baš kao što je Šarlotin roman “Villette” fiktivni prikaz njenog vremena u Briselu sa belgijskim učiteljem, knjiga “Shirley” ponovo zamišlja njenu prijateljicu iz djetinjstva u vatrenom liku Rouz Jork (Rose Yorke). Ta knjiga nosi Merin pečat na više načina. Teško je zamisliti da bi se konzervativna školarka koja se prvi put upustila u političku debatu sa Meri ikada latila pera sa takvom radikalnošću da nije bila izložena neslaganjima svoje prijateljice.
