Džordž Elijot i Herijet Bičer – Stou (Harriet Beecher Stowe)
Daleko od obmanjujuće slike zatvorene zajednice sestara Bronte zaključenih u parohiji njihovog oca u Jorkširu, Džordž Eliot se pamti kao počasni “muškarac” od pisama koji nije trebao mnogo ženskog društva. Džordž Elijot je bio pseudonim iza kojeg se krila književnica Meri En Evans (Mary Anne Evans).
Pa ipak se ispostavilo da je Elijot pružila ruku prijateljstva Herijet Bičer-Stou, još jednoj proslavljenoj književnici tog vremena. O njihovom prijateljstvu biografi rijeko kada pišu više od usputnog komentara i smatraju da je nezamislivo da bi neko uzvišen poput Elijot mogao da ima sestrinsku poezanost sa autorkom anti-robovlasničkog romana “Čiča Tomina koliba” čije se pisanje u današnje vrijeme odbacuje kao previše sentimentalno.
No, Elijot se divila Herijetinim talentima. Ona je, ustvari, znala za Herijetin rad prije nego što su se njih dvije uopšte i upoznale, te je zaključila da je ta Amerikanka bila “rijetko genijalna” književnica.
Počele su se dopisivati 1869. godine. Od samog početka njihova korespondencija je bila topla i iskrena i u njoj se navodno rezervisana Elijot povjerila Herijet o svojim periodima depresije. Vatrena Herijet, koja je bila osam godina starija od Elijot, ponudila je savjete o tome kako bi hvaljena britanska književnica mogla još više poboljšati svoje romane.
Samo jednom je Herijetin entuzijazam bio previše za njenu racionalnu prijateljicu. U pismu koje nikada nije u potpunosti objavljeno Herijet, koja se interesovala za spiritualizam, je uzbuđeno opisivala uspostavljanje kontakta sa duhom Šarlot Bronte, književnicom kojoj su se obje divile. Tom prilikom je Elijot odgovorila da joj “s pravom ili ne” ta priča djeluje kao “veoma nevjerovatna”.
Postoji mnogo informacija o njihovom prijateljstvu u arhivama muzeja i biblioteka, no zbog razlika između ove dvije prijateljice ta povezanost se ne spominje često u svijetu književnosti.
